Konmari Kletskoek

Vorige week even gelezen in het boek "Opgeruimd!" van Marie Kondo, een opruim-goeroe, die als stelregel heeft dat als je er niet blij van wordt, het weg kan. Dat noemt ze Konmari.

Vanuit mijn achtergrond vooral het hoofdstuk over 'vervelende paperassen' gelezen. Wat een beperkte vrouw. De vuistregel: alles moet weg (want van paperassen wordt je niet blij) gaat volkomen voorbij aan de functie van die 'paperassen'.

Het is duidelijk dat ze nooit een echte huisadministratie heeft moeten voeren, anders begrijp je wel dat veel paperassen een geheugen- en bewijsfunctie hebben die veel verder gaat dan de beperkte doelen van mevrouw Kondo.

The Ontario E-Mail Deletion Scandal in woord en beeld

In Canada - en in het bijzonder in de provincie Ontario -  is dit jaar een hoop gedoe ontstaan over verdwenen emails. Het gaat over mails van Craig MacLennan, voormalig Chief of Staff van het (provinciale) Ministerie van Energie. MacLennan had de neiging om consequent zijn emailbox te schonen door alles rücksichtlos te deleten.

Zero Inbox

Noodvernietiging op een VOC-schip

Een paar weken geleden viel ik midden in het KRO televisieprogramma over de Sailing Letters: Brieven Boven Water. Daarin werd het verhaal verteld van een Martinus Bruno die in 1672 aanmonstert als tweede schrijver op een VOC-schip. Het schip loopt al snel in een storm een zandbank, waarna het gekaapt wordt door de Engelsen.

Bruno wordt ondervraagd door de Britse Koninklijke Marine en uit het verslag blijkt dat de kapitein van het VOC-schip een noodvernietigingsprocedure toepaste, om te voorkomen dat het 'scheepsarchief' in handen van de vijand zo vallen.

Versies, archiefstukken en selectielijsten

Vandaag blogde Ingmar Koch over een uitspraak van de Raad van State (RvS). De zaak gaat over openbaarmaking van het eerste ontwerp en alle overige versies van een bestemmingsplankaart in het kader van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob).

Behoort bij koninklijk besluit van 8 november 2010, no. 10.003058