McBoemerang

Een twittercampagne van McDonalds ging vorige week de mist in.
Door het gebruik van twee hashtags probeerde het bedrijf de relatie te leggen tussen de producenten, de klant en de 'verse' producten van McDonalds. De eerste hashtag (#meetthefarmers) werkte nog wel redelijk positief, maar de tweede, #McDstories, pakte verkeerd uit.

Ronald liep een blauwtje

Het leidde tot een hoop anti-reclame met verhalen over voedselvergiftiging, dingen-die-niet-in-hamburgers-horen, gevaarlijk speelgoed enzovoort. Helemaal vervelend voor het bedrijf was dat het zich ook verspreidde naar andere social media platforms als Facebook en Google+.

Toegegeven, het was een dappere poging van McDonalds om te proberen twitter in te zetten voor reclame. Maar ook een beetje dom. Zelfverheerlijking blijft op twitter (en andere open social media platforms) meestal niet onbestraft en de uitkomst is volkomen oncontroleerbaar. Of men dat bij het hamburgerbedrijf door had, waag ik te betwijfelen, gezien de opmerking:

Culture Clash: 2.0 versus 0.0

Vorige week las ik de column van Tim de Haan over de langzaam maar zeker veranderende wereld. Het ging over zijn positieve ervaring met het kikker-in-een-pannetje-opwarmend-water fenomeen en ik kan me wel vinden in zijn verhaal. Het gaat steeds beter met de Web2.0-mentaliteit in ons vakgebied, zoals verwoord in het Manifest, en het is goed om je dat af en toe te realiseren.

Niettemin zie ik zo nu en dan opvallende voorbeelden van gebrek aan aansluiting met de nieuwe wereld. De 'botsingen van culturen' is goed te zien in het gebruik van Social Media voor meningsvorming en vooral in de reacties erop.

In de afgelopen twee maanden kwamen er zomaar drie voorbeelden van zo'n culture clash voorbij.