Big Data Galore!

Op de KVAN-dagen in Amsterdam en de Informatie Aan Zee conferentie in Oostende (beide in 2013) hielden Ingmar Koch en ik aan de hand van korte presentaties een on-stage dialoog over de vernietiging van informatie: selecteren (Ingmar) versus alles bewaren (ik).

Ter voorbereiding las ik onder andere het boek De Big Data Revolutie van Viktor Mayer-Schönberger en Kenneth Cukier. Dat versterkte mijn ideeën over het huidige beperkte selectie- en vernietigingsbeleid voor archiefstukken, maar het bevestigde vooral mijn gevoel dat de waarde van informatie (en dus ook archiefmateriaal) veel breder en langduriger is, dan binnen mijn vak wordt aangenomen. Een must-read voor iedere moderne archivaris.

De Big Data Revolutie (2013, Maven Publishing, Amsterdam)

(Dit is een lange post!)

De drone doet het gewoon!

Ik ben sinds, pak 'm beet, 2003 geïnteresseerd in drones. Toen hoorde ik via mijn werk dat de Amerikaanse regering inzette op onbemande luchtmacht in plaats van bemande. Drones, dus.

En dat plaatste de aanschaf van de JSF (ja, dat loopt al zeker zo lang) in een heel ander daglicht. Als de sterkste luchtmacht ter wereld niet meer kiest voor stoere piloten in toys for boys, maar voor door nerds op afstand bestuurde robots (ze hebben er nu al 11.000 ingezet), dan geeft dat te denken.

Een strakke definitie voordeze betekenis van drone is er niet, omdat er allerlei kleine uitzonderingen op mogelijk zijn. Maar over het algemeen is het te beschrijven als een luchtvaartuig zonder piloot aan boord. De toestellen worden vaak op afstand bestuurd, waarbij de bestuurder zich in de nabijheid kan bevinden, maar ook op duizenden kilometers afstand. Ze worden militair voor meerdere doelen ingezet, zoals inlichtingen verzamelen, bevoorrading en het uitvoeren van aanvallen. En ondertussen ook steeds vaker politioneel voor monitoring en toezicht.

Maar het gaat me in deze post niet om het gebruik, maar de maatschappelijke overwegingen bij het gebruik: Big Brother (met de nadruk op privacy) en ontmenselijking.

De Zwerm en de werkelijkheid

Soms bekruipt je wel eens het gevoel dat een SF-boek niet zo heel ver van de waarheid afzit, hoe ongeloofwaardig ook. Dat gevoel had ik een paar dagen geleden heel even.

(Let op: ik bespreek hieronder - heel beknopt overigens - het plot van het boek De Zwerm. Als je het nog wil lezen, spring dan meteen naar het filmpje.)

Een paar jaar geleden heb ik De Zwerm van Frank Schätzing gelezen. Spannend boek over een 'intelligent design' achter enkele wereldwijde global warming natuurrampen. Een intelligentie uit de diepzee, welteverstaan. Een vermakelijk, doordacht boek, dat een blik biedt in het diepzeeonderzoek en vooral in wat we allemaal nog niet weten. Maar het blijf natuurlijk Fiction.

Filmpje
Toch krijg wel een beetje de kriebels als ik dit filmpje zie. Een camera die een pijp in de diepzee inspecteert en dan een ontmoeting heeft met een amorf wezen dat de camera lijkt te inspecteren. Prachtig wezen, overigens. Let ook op de 'elektrische stroompjes' die door het 'hoofd' lopen.



Overigens blijkt het een Deepstaria Enigmatica te zijn. Een kwal. Een heel bijzondere, dat wel. Dit filmpje schijnt in april al wereldwijd in het nieuws geweest te zijn, omdat het een van de zeer weinige opnamen van het beest is. En het beest is ook niet zo enorm als het op het filmpje lijkt. Ze kunnen maximaal 60 cm doorsnee worden.

Maar het blijft mooi om naar te kijken.