Voor onze zonden

Met Pasen op steenworp afstand en het aanbreken van het mooi-weer-seizoen, kan ik het niet laten even aan deze t-shirtbedrukking te denken:

T. Rex died for our sins.
Honor his sacrifice the noblest way possible:
a t-shirt.

Plaatje:

http://cdn.shopify.com/s/files/1/0066/2852/products/smbc-dinosave_large.png?100563

Pedant Haags

Gisteren was ik bij een hoorzitting in de bezwaarprocedure rond het WOB-verzoek van Ingmar Koch met betrekking tot het Google Books project van de Koninklijke Bibliotheek. We stonden na een kwartiertje weer buiten. Wat een deceptie.

Wat een deceptie

Chido's mushrooms

Mijn naam wordt niet vaak genoemd in Nederland.
Eigenlijk bedoel ik niet vaak geschreven. Mijn voornaam, Chido, is uitzonderlijk in Europa en eigenlijk ook in Spaans Amerika, waar het wat mijn ouders betreft vandaan lijkt te komen. Chido als verkleining van Guillermo. Willem, dus.

Mexicaans
Het wordt echter niet of nauwelijks gebruikt als naam in het Spaans. Het is vermoedelijk een verouderde vorm en daarnaast is het in Mexicaanse straattaal vergelijkbaar met de term 'cool': Este carro esta buen chido wey! (Die auto is echt cool, man!). Niet vervelend, maar ook niet echt handig als voornaam. De term heeft ondertussen ook zijn weg naar de Verenigde Staten gevonden.

Chido-masker

Japans
Dan is er nog de Japanse variant. Chido is een van de Gigaku-figuren. Een  uit China overgewaaide toneelvorm (vermoedelijk in de zesde of zevende eeuw), waarbij een Chido een processie van veertien figuren leidt. Gigaku werd vanaf de negende eeuw minder populair en stierf ergens tussen de twaalfde en veertiende eeuw uit. Hoogstwaarschijnlijk zou er nu niets meer bekend zijn over deze vorm van toneel, als de maskers niet zo uitgesproken waren. Niet heel flatteus, overigens.

Afrika
En ten slotte is er Afrika. Zo 'volg' ik al een tijdje Chido Nwangwu, als eerste naamgenoot die ik jaren geleden op het internet vond. In Afrika komt Chido dus ook als voornaam voor. Als mannen-voornaam dacht ik altijd. Tot vandaag.

De privacy van verbalisant 5985

Afgelopen week viel er een beschikking op de mat. Er werd mij door het Ministerie van Veiligheid en Justitie een administratieve sanctie opgelegd wegens het overtreden van een verkeersvoorschrift. Kortom: een boete voor te hard rijden van het CJIB.

Alleen, er is een probleempje: ik weet vrij zeker dat ik op die dag en op dat tijdstip niet op de plek reed waar mijn overtreding geconstateerd is. Ik reed namelijk op een relatief nieuwe weg die een paar honderd meter verderop ligt. En dan ligt de geconstateerde snelheid zelfs iets onder het toegestane maximum in plaats van 20 kilometer per uur er overheen. Nu kan het zijn dat ik het me niet goed herinner. Er zijn twee wegen die naar het Rome van die dag leiden en het is ook al weer even geleden. Dus eerst maar eens de foto van de overtreding opvragen, voordat ik officieel beroep aanteken. Ik zal niet uitweiden over hoe dat gaat, want daar is het me niet om te doen.

McBoemerang

Een twittercampagne van McDonalds ging vorige week de mist in.
Door het gebruik van twee hashtags probeerde het bedrijf de relatie te leggen tussen de producenten, de klant en de 'verse' producten van McDonalds. De eerste hashtag (#meetthefarmers) werkte nog wel redelijk positief, maar de tweede, #McDstories, pakte verkeerd uit.

Ronald liep een blauwtje

Het leidde tot een hoop anti-reclame met verhalen over voedselvergiftiging, dingen-die-niet-in-hamburgers-horen, gevaarlijk speelgoed enzovoort. Helemaal vervelend voor het bedrijf was dat het zich ook verspreidde naar andere social media platforms als Facebook en Google+.

Toegegeven, het was een dappere poging van McDonalds om te proberen twitter in te zetten voor reclame. Maar ook een beetje dom. Zelfverheerlijking blijft op twitter (en andere open social media platforms) meestal niet onbestraft en de uitkomst is volkomen oncontroleerbaar. Of men dat bij het hamburgerbedrijf door had, waag ik te betwijfelen, gezien de opmerking:

Afhankelijk van de Amerikanen

Vandaag gaat een aantal sites een dag op zwart uit protest tegen de SOPA/PIPA wetgeving in de Verenigde Staten van Amerika. De bekendste is Wikipedia. Vanwege de reikwijdte van de wetgeving en de Amerikaanse positie in de wereldwijde internetstructuur, zal een zeer groot deel van het web onder het werkgebied van deze wetten vallen. Ook sites die Nederlands zijn, zich op Nederland richten en hun informatie in Nederland opslaan.

Eerder hebben sites als Google, Facebook, Twitter en Paypal gedreigd uit protest voor een dag alles uit te gooien, maar dat is er uiteindelijk niet van gekomen. Het blijft bij een ondersteuningsmelding op de homepages. Maar sites als Archive.org en Wordpress doen weer wel mee. Op sopastrike.org is een overzicht te vinden van de (Amerikaanse) deelnemers. Er zijn ook Nederlandse deelnemers, waarvan GroenLinks de bekendste is.

Maar waar gaat het nu over? Bits of Freedom geeft een kort en krachtige beschrijving:

Via de Stop Online Piracy Act (SOPA) kan het Amerikaanse Openbaar Ministerie (OM) allemaal stappen nemen tegen websites die “auteursrechtinbreuk faciliteren”. Dat begrip is behoorlijk breed: daarbij kan je ook denken aan sites die gebruikers de mogelijkheid geven om materiaal te plaatsen, zoals YouTube of Wikipedia, of sites die een link plaatsen naar een inbreukmakende website.
En als het OM actie wil ondernemen tegen zo een website, kan het via de rechter bevelen om:

• De internettoegang tot een website te laten blokkeren. Dat betekent dat de klanten van Amerikaanse internetproviders die naar die site surfen, een foutmelding krijgen.
• De domeinnamen in beslag te laten nemen of te saboteren. Als een domeinnaam in beslag wordt genomen, zullen niet alleen Amerikanen, maar iedereen die naar die site surft een foutmelding krijgen. En dat kunnen ook sites zijn die in Amerika inbreuk maken maar in Europa niet.
• Betalingen aan de website te staken. Dat betekent dat Mastercard dus zou kunnen worden bevolen om te stoppen met het innen van donaties voor jouw site, ook als die niet in de Verenigde Staten wordt gehost of alleen op Amerikanen is gericht.
• De website uit zoekresultaten te laten halen. Dat zou betekenen dat een site niet meer in Google of Bing terug te vinden zou zijn.
• Om geen advertenties meer op die website te plaatsen. Dan zou betekenen dat bijvoorbeeld Google geen advertenties meer mag verkopen op die website, zodat de site inkomsten misloopt.

Dit is overigens maar een selectie: het voorstel gaat nog verder. En de oudere broer van SOPA, de Protect IP Act (PIPA), lijkt hierop.

Dus als je site toevallig een .com, .net, .org of ieder ander niet-landgebonden domeinextentie heeft, dan kan de Amerikaanse overheid je het recht ontnemen die te gebruiken. Immers, die 'top-domein' registraties lopen via Amerikaanse bedrijven.

On Reading in the Digital Age

Vandaag klikte ik op een digitale folder van de Leidse Universiteit. Ik was op zoek naar iets anders, maar trof een melding over de scriptieprijs 2010 van de Stichting Lezen. (Heet dat niet serendipiteit? Of gewoon 'brede interesse'...)

Een Leidse studente, Elli Bleeker, had de prijs gewonnen voor haar afstudeerscriptie On reading in the digital age.

A magazine is an iPad that does noet work

De inleiding van de scriptie deed me besluiten het werk niet alleen te downloaden, maar ook terugvindbaar op te slaan op mijn eigen servertje:

Gaat het lampje nu uit wel of niet als je de koelkastdeur sluit?

In mei 2010 brachten we twee weken door in een vakantiehuisje in Calpe (Spanje) en daar vonden het antwoord op een oude vraag. Die vraag die iedereen als kind (en ook daarna) wel eens bezig heeft gehouden: gaat het lampje ook echt uit als ik de koelkastdeur dicht doe? Hieronder het antwoord op film vastgelegd.

En dat antwoord is genuanceerd: het hangt namelijk van de situatie af. Of je het knopje wel of niet omgezet hebt.



Maar: waarom zou je in vredesnaam een lampje willen laten branden in een gesloten koelkast? Is de boter bang in het donker? Wil de chablis nog even lezen? Feestende karbonades?

Antwoorden op vragen roepen toch vaak weer nieuwe vragen op.

De invasie van Den Haag

Even een kleine overpeinzing, zo vlak voor kerst.
Internationale politiek is een bijzonder iets. Het wordt gestuurd door grote lijnen en kleine acties. Door de grootmachten, zij die hen volgen en zij die zich verzetten. Nederland is een volger, die koste wat het kost de grote lijn van de vriendschapsband met de Verenigde Staten van Amerika in stand wil houden. Volg het sterkste jongetje.

Follow da leadah

De Verenigde Staten is een grootmacht, die het zich kan permitteren om de vriendschap op de proef te stellen met (voor hun) kleine acties. Een mooi voorbeeld is de American Service-Members' Protection Act (ASPA). Die ook wel de The Hague Invasion Act wordt genoemd.

De Secretarisvogel

De verhaaltjes zijn niet onbekend onder archivarissen: die met de Secretarisvogel van Toon Tellegen. Het zijn mooie fabels over de neerslag van het leven op papier, in eenvoudige schoonheid verwoord. De stijl is kenmerkend voor Tellegen en maakt dat het een van mijn favoriete korte-verhalen-schrijvers is. Prachtige, vaak absurde verhaaltjes die een glimlach om de mond brengen.

De Secretarisvogel leeft het liefst schriftelijk en vertrouwt alles toe aan het papier. Zijn contacten zijn schriftelijk, net als zijn kwalen. En hij viert zijn verjaardag schriftelijk:

De Leugenmachine

Verhalen over oplichters, fraudeurs en simulanten happen altijd lekker weg. En verhalen over een hoog aangeschreven beroepsgroep die zich keer op keer in de maling laat nemen door deze figuren zijn helemaal smullen. In zijn boek De Leugenmachine beschrijft Harald Merckelbach hoe politie, justitie, psychologen en psychiaters door simulanten om de tuin geleid kunnen worden.

De Leugenmachine is een verzameling gevalsbeschrijvingen, gegroepeerd rond een thema. In twaalf hoofdstukken komen allerlei simulanten voorbij die naïve, zelfingenomen dokters in de maling nemen. Maar ook pijnlijke gevallen waarin het justitieel apparaat door een gebrek aan kennis en het uitgangspunt toeval-bestaat-niet daadwerkelijk zieke mensen tot onhoudbare bekentenissen dwingt.

Mark Rutte en de Vijfde Karl Popperlezing van Liberales

Vorige week dinsdag werd de vijfde Karl Popperlezing van Liberales gehouden. Locatie was het Provinciehuis van Antwerpen en de spreker was 'onze' Minister-president Mark Rutte.

Popper Coffee Cup: "...the greatest scandal of philosophy is that, while all around us the world of nature perishes ... philosophers continue to talk, ...about ... whether this world exists." (Karl Popper, 1902 - 1994)

Omdat Karl Popper mij boeit en ik Rutte wel eens in een Vlaamse setting wilde horen en zien, ben ik naar Antwerpen gereisd. Daar had ik afgesproken met een oude vriend uit Leiden om eerst wat te gaan eten bij afspanning De Hand en daarna samen naar de lezing te gaan.

De lezing zelf vond ik inhoudelijk niet zo sterk. Maar misschien moet je niet al te veel verwachten van een lezing van 30 minuten (zie hier de ingekorte schriftelijke versie). Eigenlijk was het beantwoorden van de vragen (ook een half uur) het boeiendste deel. Het was een interessante bijeenkomst, met veel Vlaamse liberale kopstukken in de zaal, een enkel Nederlands kopstuk, de burgemeester van Antwerpen die met bloemetjes omklede stekelige woorden sprak aan het adres van de Nederlandse regering en een jonge Vlaamse buurman die idolaat was van Mark Rutte.

Ik heb geprobeerd zo veel mogelijk van de bijeenkomst op film vast te leggen. Dat is redelijk gelukt en alhoewel het beeld wat schokkerig en niet altijd scherp is, is het geluid goed en dat is in dit geval wel het belangrijkste. De verschillende filmpjes staan op YouTube en ze zijn hieronder in de juiste volgorde te bekijken.

De kunst van het elegant programmeren.

Een paar weken geleden ontmoette ik iemand die een bedrijfje in maritieme automatisering had en kwam ik in gesprek over de stabiliteit van software. Alhoewel ik zeer geërgerd kan zijn over (en soms wel eens schade heb opgelopen door) niet functionerende of vastlopende software, is het nooit rampzalig of levensbedreigend geweest. Maar er zijn omstandigheden waarbij dat anders is. Een schip in een zware storm op volle zee heeft niet zo veel aan een 0800-helpdesk of een 'community' als essentiële navigatiesoftware vastloopt. Het bedrijf van mijn gesprekspartner besteedt dan ook bijzonder veel aandacht aan de stabiliteit van software. Ik kende een vergelijkbaar verhaal over de software voor besturingssysteem van de Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg, dat de scharnieren van deze stormvloedkering moet aansturen. Het foutloos maken van dit relatief simpele stuk software (het programma Word is ingewikkelder) heeft jaren gekost.

Maeslantkering. Foto: Rijkswaterstaat

En zo kwamen we te spreken over Edsger Dijkstra, de grote leermeester op het gebied van 'elegante software'. Of eigenlijk 'elegant programmeren'.

Overheid in de Cloud

Gisteren las ik dit bericht op de site van Computable:

Overheid vertraagt acceptatie cloudapplicaties
Slechts 6,7 procent van de overheidsinstanties maakt gebruik van cloudapplicaties. Daarmee drukt deze sector zwaar op de algemene acceptatie van cloudoplossingen in Nederland.

Eerlijk gezegd zit ik niet te wachten op een snelle en massale overschakeling van de overheid naar 'de cloud'. Niet voordat er beter nagedacht is over de gevolgen op het gebied van informatiebeveiliging. Ik heb hier ook al eens over geblogd naar aanleiding van het Omega-rapport. Daarnaast zie ik niet waarom de acceptatie van de cloud afhankelijk is van het gebruik door de overheid, maar da's weer een andere zaak.

Plaatjes

http://xkcd.com/908/

Privacy, het nummer en de pas

Er is gedoe over de uitgifte van de Rijkspas. Dat begon met een onderzoek van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) in 2009 naar de rechtmatigheid van de verwerking van het Burgerservicenummer (BSN) ten behoeve van die Rijkspas. En het is maandag een nieuwe fase ingegaan, met de rechtszitting over de door het CBP opgelegde last onder dwangsom aan het ministerie van Infrastructuur en Milieu (I&M).

Waar gaat het om?

Bij het aanvragen van de Rijkspas wordt de identiteit van de medewerker van het ministerie gecontroleerd aan de hand van een identiteitsbewijs, waarvan de achternaam, voornaam en overige initialen, voorvoegsels, geboortedatum, geslacht alsmede het BSN worden vergeleken met de gegevens in het Identity Management (IdM) systeem van het ministerie.

CHIDO slecht bereikbaar per mail

UPDATE 25 augustus:

De problemen met de mailprovider zijn opgelost.

---------------------------------

Door de installatie van Office 2010 als mail client is een probleem ontstaan met mijn mailprovider en de domeinnaam chido.nl.

Gevolg is dat verzenders van aan mij gerichte email, het bericht 'gebounced' (retour als onbestelbaar) krijgen. Een enkele mail bereikt mij wel, maar zeker niet alles. Om toch bereikbaar te zijn, is tijdelijk een Gmail-adres beschikbaar: [niet meer van toepassing]

De verwachting is dat het probleem morgen of overmorgen verholpen is. Excuses voor mogelijke overlast.

Overigens ben ik ook altijd bereikbaar via twitter (@adviesCH) en Google+

Plaatjes

http://pchulpnederland.nl/wp-content/themes/pchulp/images/email.jpg

Google+ Zou dat iets zijn voor archiefdiensten?

Google heeft 28 juni een nieuw iets geïntroduceerd: Het Google+ Project. Het bedrijf wil daarmee een zoveelste poging wagen om de sociale media markt te bestormen, dit keer met 5 'concepten': Sparks, Hangout, Mobile, You en Circles.

Hieronder het introductiefilmpje van het Google blog. Op dat blog staan meer filmpjes.

Hoe duurzaam is JPEG2000?

Via Ingmar Koch werd ik geattendeerd op een artikel van Johan van der Knijff (KB), getiteld: JPEG 2000 for Long-term Preservation: JP2 as a Preservation Format.

Het in het engels gestelde artikel wordt als volgt samengevat:

Despite the increasing popularity of JPEG 2000 in the archival community, the suitability of the JP2 format for long-term preservation has been poorly addressed by existing literature. This paper demonstrates how some parts of the JP2 file specification (related to ICC profiles and grid resolution) contain ambiguous information, leading to a situation where different software vendors are interpreting the standard in slightly different ways. This results in a number of risks for preservation. These risks could be reduced by applying some minor changes to the format specification, in combination with the adherence to the updated standard by software vendors.

DE of HET Blog?

Af en toe loop ik daar tegenaan: welk lidwoord moet ik gebruiken bij een vernederlandste Engelse term? De regel is dat je bij het lidwoord van het Engelse zelfstandig naamwoord zelf mag kiezen, zolang je dat maar consequent in de verbuigingen doorvoert. Bijvoorbeeld: Het assessment maakt Een stevig assessment, terwijl De assessment vraagt om Een stevige assessment. 

Lidwoorden - Archibald

Dus als ik het heb over een mooi blog, dan kies ik voor Het blog. Bij een mooie blog ga ik voor De blog. Ik vind zelf een mooi blog mooier, dus ik probeer zo consequent mogelijk Het blog te zeggen en schrijven. Ik zeg: probeer, want ik betrap mezelf nog wel eens op een De, vooral ook omdat het door anderen zo vaak verwoord wordt.

Maar er is nog een reden om het te kiezen:
Blog komt van weblog. Web-log. Log is Engels voor logboek (of dagboek, maar dat maakt voor mijn redenering niet uit) en het is HET logboek. Persoonlijk vind ik dat een goede reden om voor het blog te kiezen.

Opvallend is dat - volgens Onze Taal - mijn redenering niet geldt voor leenwoorden, maar wel voor buitenlandse namen. Terwijl deze regels gelijktrekken veel logischer is dan het rijtje 'uitzonderingen' dat in die eerstgenoemde regel staat:

Welk geslacht Engelse leenwoorden hebben, en welk lidwoord ze dus krijgen, is vaak moeilijk te bepalen. In principe zijn Engelse leenwoorden mannelijke de-woorden, behalve als er een reden is om daarvan af te wijken. We kiezen voor het bij:

• een woord dat eindigt op -isme of -ment: het hooliganisme, het agreement, het assessment, het management;

• namen van talen: het slang, het Pascal;

• verzamelnamen: het panel, het platform;

• stofnamen: het denim, het plastic, het teak;

• woorden waarvan de betekenis (gedeeltelijk) overeenkomt met een Nederlands het-woord: het schort - het shirt;

• woorden waarvan de betekenis overlapt in het Nederlands en Engels, en die ook een vormovereenkomst hebben: het pocketbook vanwege het boek (maar de/het notebook), het copyright vanwege het recht.

Misschien dat er nog verwarring ontstaat door het gebruik van de term blog. Het wordt (in het Nederlands) gebruikt voor zowel het weblog als geheel, als voor afzonderlijke publicaties (posts) binnen het weblog. En het zou dan in het Nederlands inderdaad DE post zijn.

Whatever. Ik ga voor het blog.

Plaatjes
http://www.studionoord.net/image.php/2084/archive_format/Strubbel-Argibald-06-lidwoorden(web).jpg

Maak eens een Handboek Vervanging!

Vandaag mocht ik een presentatie geven over "het Handboek Vervanging" voor een studiemiddag die georganiseerd was door een aantal studenten van de HMDI. De middag had als motto Substitutie. De hoogste tijd... en werd gehouden in het gemeentehuis van Middelburg.

Er zijn handboeken en handboeken

(Voor wie de archivistische kennis niet meer is wat het is geweest: substitutie en vervanging zijn synoniemen.)

Dit waren de onderdelen van mijn presentatie:

• Wat is een Handboek Vervanging?
• Waarom een Handboek Vervanging?
• Hoe ziet een Handboek Vervanging er uit?
• Ontwikkelingen
• Samenvatting en aandachtspuntjes