De Zwerm en de werkelijkheid

Soms bekruipt je wel eens het gevoel dat een SF-boek niet zo heel ver van de waarheid afzit, hoe ongeloofwaardig ook. Dat gevoel had ik een paar dagen geleden heel even.

(Let op: ik bespreek hieronder - heel beknopt overigens - het plot van het boek De Zwerm. Als je het nog wil lezen, spring dan meteen naar het filmpje.)

Een paar jaar geleden heb ik De Zwerm van Frank Schätzing gelezen. Spannend boek over een 'intelligent design' achter enkele wereldwijde global warming natuurrampen. Een intelligentie uit de diepzee, welteverstaan. Een vermakelijk, doordacht boek, dat een blik biedt in het diepzeeonderzoek en vooral in wat we allemaal nog niet weten. Maar het blijf natuurlijk Fiction.

Filmpje
Toch krijg wel een beetje de kriebels als ik dit filmpje zie. Een camera die een pijp in de diepzee inspecteert en dan een ontmoeting heeft met een amorf wezen dat de camera lijkt te inspecteren. Prachtig wezen, overigens. Let ook op de 'elektrische stroompjes' die door het 'hoofd' lopen.



Overigens blijkt het een Deepstaria Enigmatica te zijn. Een kwal. Een heel bijzondere, dat wel. Dit filmpje schijnt in april al wereldwijd in het nieuws geweest te zijn, omdat het een van de zeer weinige opnamen van het beest is. En het beest is ook niet zo enorm als het op het filmpje lijkt. Ze kunnen maximaal 60 cm doorsnee worden.

Maar het blijft mooi om naar te kijken.

Intiem kapitaal en de archivaris

De KVAN-dagen zijn weer voorbij. Heel leuk, heel boeiend en er is al door anderen over geblogd. Daarom beperk ik me tot de eerste keynote speech, van Stine Jensen over Privédomein of profiel: heeft iemand nog behoefte aan privacy?

Echte vrienden

Muziek van een plaatje

Het Media Preservation Initiative van de Indiana University Bloomington heeft het geluid van een plaatje gehaald. Niet zo bijzonder, zult u denken, maar in dit geval is het een afbeelding van een grammofoonplaat die digitaal bewerkt is, zodat gereconstrueerd kon worden hoe de opname op de betreffende plaat klonk.

A printed replica of the early gramophone disc “Der Handschuh”

Nieuwe huisstijl

Sinds vandaag heb ik een nieuwe huisstijl. Nieuw logo, nieuw lettertype, nieuwe kleurstelling. En een favicon! Ik ben er erg blij mee.

Banner met logo

Favicon

Hieperdepiep: Archief 2.0 bestaat 5 jaar!

Precies 5 jaar geleden, op 7 juni 2007, is Archief 2.0 opgericht. In die periode is de community van een paar 'men with a mission’ uitgegroeid tot een platform van formaat en gewicht in het Nederlands-Vlaamse archiefwezen. Binnenkort verschijnt er ook  een ‘historisch overzicht’ van alle ups & downs. Hoe dan ook, genoeg reden voor een feestje!

Feestje: ArchiveCamp!
In oktober 2012, zo'n 4 jaar na onze eerste studiedag (met audio-visuele verslaglegging), organiseren we daarom de eerste ArchiveCamp in Nederland. ArchiveCamp wordt opgezet als een unconference. Was de studiedag 4 jaar geleden vooral een programma met eenrichtingsverkeer waarbij je je door sprekers liet inspireren, in oktober is iedereen aan de beurt en draait het om communicatie en interactie. Er zal geen vooraf vastgesteld programma zijn, alle deelnemers bepalen zelf en gezamenlijk de inhoud van de dag, volgens de principes van Open Space Technology.

Op dit moment starten de voorbereidingen van dit feestje. Meer informatie over ArchiveCamp, de datum en hoe je je aan kunt melden vind je binnenkort op www.archivecamp.org. Houd de aankondigingen in de gaten!

Gezocht: locatie en sponsors 
Voor het organiseren van dit feestje moet nogal wat geregeld worden, maar alles staat of valt met een geschikte locatie. We zoeken een grote ruimte waar zo'n 100 personen in passen, maar waar je ook in een aantal verschillende ruimtes deelsessies kunt houden.

Daarnaast willen we ArchiveCamp graag gratis toegankelijk maken, het is immers ons verjaardagsfeestje. Daarom zoeken we sponsors, bijvoorbeeld voor de locatie, een borrel of catering of technische ondersteuning.

Heb je suggesties voor een locatie of wil jij (of jouw organisatie) sponsoren? Of heb je andere briljante suggesties? Laat dan hieronder een reactie achter of stuur een mailtje naar archief20@gmail.com

Plaatje
http://www.groetenuitrijnmond.nl/card/16910/search/jubileum+5+jaar+ gecombineerd met Archief 2.0 avatar.

32 Toekomstdingen

Via Thomas Baekdal vond ik een artikel in de New York Times over 32 dingen die onze nabije toekomst drastisch kunnen veranderen. Of eigenlijk beïnvloeden. Want hoe kan je iets veranderen wat nog niet geweest is? En trouwens, hoe verander je iets dat al wel geweest is? Is overigens ook niet te beïnvloeden. Maar ik dwaal af. 

De 32 ontwikkelingen hebben betrekking op het dagelijks leven en van de meeste wordt verwacht dat ze tussen twee en vier jaar verwezenlijkt kunnen worden. De mij meest aansprekende (want nuttig en lijkt inderdaad haalbaar) ontwikkeling ligt in de domotica. Het idee is om je computerachtige apparaten in huis schermloos te maken, door je huis als scherm te gebruiken. Geen nieuw idee, maar de uitwerking in dit voorbeeld klinkt realistisch. Verwachte implementatie: binnen vier jaar.

Nr. 4: The Morning Multi-Tasker
(Klik even voor een beter leesbaar plaatje)

Tussen de voorbeelden door staan kleine stukjes waarin 'experts' hun mening geven op een verwachte ontwikkeling. Deze twee vond ik opvallend:

Programmeren voor Peuters

Toegegeven, de titel van dit blog is sterk geïnspireerd door alliteratie. Het had ook programmeren voor pubers kunnen heten, maar dat is niet helemaal correct. Pubers kunnen heel goed met platte tekst in 'echte' code programmeren en daar gaat dit verhaaltje niet over. Het gaat, kort gezegd, over twee programma's waarmee je programmeert door met objecten te schuiven.

Escher schuifpuzzel

Noodvernietiging op een VOC-schip

Een paar weken geleden viel ik midden in het KRO televisieprogramma over de Sailing Letters: Brieven Boven Water. Daarin werd het verhaal verteld van een Martinus Bruno die in 1672 aanmonstert als tweede schrijver op een VOC-schip. Het schip loopt al snel in een storm een zandbank, waarna het gekaapt wordt door de Engelsen.

Bruno wordt ondervraagd door de Britse Koninklijke Marine en uit het verslag blijkt dat de kapitein van het VOC-schip een noodvernietigingsprocedure toepaste, om te voorkomen dat het 'scheepsarchief' in handen van de vijand zo vallen.

Voor onze zonden

Met Pasen op steenworp afstand en het aanbreken van het mooi-weer-seizoen, kan ik het niet laten even aan deze t-shirtbedrukking te denken:

T. Rex died for our sins.
Honor his sacrifice the noblest way possible:
a t-shirt.

Plaatje:

http://cdn.shopify.com/s/files/1/0066/2852/products/smbc-dinosave_large.png?100563

Pedant Haags

Gisteren was ik bij een hoorzitting in de bezwaarprocedure rond het WOB-verzoek van Ingmar Koch met betrekking tot het Google Books project van de Koninklijke Bibliotheek. We stonden na een kwartiertje weer buiten. Wat een deceptie.

Wat een deceptie

Chido's mushrooms

Mijn naam wordt niet vaak genoemd in Nederland.
Eigenlijk bedoel ik niet vaak geschreven. Mijn voornaam, Chido, is uitzonderlijk in Europa en eigenlijk ook in Spaans Amerika, waar het wat mijn ouders betreft vandaan lijkt te komen. Chido als verkleining van Guillermo. Willem, dus.

Mexicaans
Het wordt echter niet of nauwelijks gebruikt als naam in het Spaans. Het is vermoedelijk een verouderde vorm en daarnaast is het in Mexicaanse straattaal vergelijkbaar met de term 'cool': Este carro esta buen chido wey! (Die auto is echt cool, man!). Niet vervelend, maar ook niet echt handig als voornaam. De term heeft ondertussen ook zijn weg naar de Verenigde Staten gevonden.

Chido-masker

Japans
Dan is er nog de Japanse variant. Chido is een van de Gigaku-figuren. Een  uit China overgewaaide toneelvorm (vermoedelijk in de zesde of zevende eeuw), waarbij een Chido een processie van veertien figuren leidt. Gigaku werd vanaf de negende eeuw minder populair en stierf ergens tussen de twaalfde en veertiende eeuw uit. Hoogstwaarschijnlijk zou er nu niets meer bekend zijn over deze vorm van toneel, als de maskers niet zo uitgesproken waren. Niet heel flatteus, overigens.

Afrika
En ten slotte is er Afrika. Zo 'volg' ik al een tijdje Chido Nwangwu, als eerste naamgenoot die ik jaren geleden op het internet vond. In Afrika komt Chido dus ook als voornaam voor. Als mannen-voornaam dacht ik altijd. Tot vandaag.

De privacy van verbalisant 5985

Afgelopen week viel er een beschikking op de mat. Er werd mij door het Ministerie van Veiligheid en Justitie een administratieve sanctie opgelegd wegens het overtreden van een verkeersvoorschrift. Kortom: een boete voor te hard rijden van het CJIB.

Alleen, er is een probleempje: ik weet vrij zeker dat ik op die dag en op dat tijdstip niet op de plek reed waar mijn overtreding geconstateerd is. Ik reed namelijk op een relatief nieuwe weg die een paar honderd meter verderop ligt. En dan ligt de geconstateerde snelheid zelfs iets onder het toegestane maximum in plaats van 20 kilometer per uur er overheen. Nu kan het zijn dat ik het me niet goed herinner. Er zijn twee wegen die naar het Rome van die dag leiden en het is ook al weer even geleden. Dus eerst maar eens de foto van de overtreding opvragen, voordat ik officieel beroep aanteken. Ik zal niet uitweiden over hoe dat gaat, want daar is het me niet om te doen.

McBoemerang

Een twittercampagne van McDonalds ging vorige week de mist in.
Door het gebruik van twee hashtags probeerde het bedrijf de relatie te leggen tussen de producenten, de klant en de 'verse' producten van McDonalds. De eerste hashtag (#meetthefarmers) werkte nog wel redelijk positief, maar de tweede, #McDstories, pakte verkeerd uit.

Ronald liep een blauwtje

Het leidde tot een hoop anti-reclame met verhalen over voedselvergiftiging, dingen-die-niet-in-hamburgers-horen, gevaarlijk speelgoed enzovoort. Helemaal vervelend voor het bedrijf was dat het zich ook verspreidde naar andere social media platforms als Facebook en Google+.

Toegegeven, het was een dappere poging van McDonalds om te proberen twitter in te zetten voor reclame. Maar ook een beetje dom. Zelfverheerlijking blijft op twitter (en andere open social media platforms) meestal niet onbestraft en de uitkomst is volkomen oncontroleerbaar. Of men dat bij het hamburgerbedrijf door had, waag ik te betwijfelen, gezien de opmerking:

Afhankelijk van de Amerikanen

Vandaag gaat een aantal sites een dag op zwart uit protest tegen de SOPA/PIPA wetgeving in de Verenigde Staten van Amerika. De bekendste is Wikipedia. Vanwege de reikwijdte van de wetgeving en de Amerikaanse positie in de wereldwijde internetstructuur, zal een zeer groot deel van het web onder het werkgebied van deze wetten vallen. Ook sites die Nederlands zijn, zich op Nederland richten en hun informatie in Nederland opslaan.

Eerder hebben sites als Google, Facebook, Twitter en Paypal gedreigd uit protest voor een dag alles uit te gooien, maar dat is er uiteindelijk niet van gekomen. Het blijft bij een ondersteuningsmelding op de homepages. Maar sites als Archive.org en Wordpress doen weer wel mee. Op sopastrike.org is een overzicht te vinden van de (Amerikaanse) deelnemers. Er zijn ook Nederlandse deelnemers, waarvan GroenLinks de bekendste is.

Maar waar gaat het nu over? Bits of Freedom geeft een kort en krachtige beschrijving:

Via de Stop Online Piracy Act (SOPA) kan het Amerikaanse Openbaar Ministerie (OM) allemaal stappen nemen tegen websites die “auteursrechtinbreuk faciliteren”. Dat begrip is behoorlijk breed: daarbij kan je ook denken aan sites die gebruikers de mogelijkheid geven om materiaal te plaatsen, zoals YouTube of Wikipedia, of sites die een link plaatsen naar een inbreukmakende website.
En als het OM actie wil ondernemen tegen zo een website, kan het via de rechter bevelen om:

• De internettoegang tot een website te laten blokkeren. Dat betekent dat de klanten van Amerikaanse internetproviders die naar die site surfen, een foutmelding krijgen.
• De domeinnamen in beslag te laten nemen of te saboteren. Als een domeinnaam in beslag wordt genomen, zullen niet alleen Amerikanen, maar iedereen die naar die site surft een foutmelding krijgen. En dat kunnen ook sites zijn die in Amerika inbreuk maken maar in Europa niet.
• Betalingen aan de website te staken. Dat betekent dat Mastercard dus zou kunnen worden bevolen om te stoppen met het innen van donaties voor jouw site, ook als die niet in de Verenigde Staten wordt gehost of alleen op Amerikanen is gericht.
• De website uit zoekresultaten te laten halen. Dat zou betekenen dat een site niet meer in Google of Bing terug te vinden zou zijn.
• Om geen advertenties meer op die website te plaatsen. Dan zou betekenen dat bijvoorbeeld Google geen advertenties meer mag verkopen op die website, zodat de site inkomsten misloopt.

Dit is overigens maar een selectie: het voorstel gaat nog verder. En de oudere broer van SOPA, de Protect IP Act (PIPA), lijkt hierop.

Dus als je site toevallig een .com, .net, .org of ieder ander niet-landgebonden domeinextentie heeft, dan kan de Amerikaanse overheid je het recht ontnemen die te gebruiken. Immers, die 'top-domein' registraties lopen via Amerikaanse bedrijven.

On Reading in the Digital Age

Vandaag klikte ik op een digitale folder van de Leidse Universiteit. Ik was op zoek naar iets anders, maar trof een melding over de scriptieprijs 2010 van de Stichting Lezen. (Heet dat niet serendipiteit? Of gewoon 'brede interesse'...)

Een Leidse studente, Elli Bleeker, had de prijs gewonnen voor haar afstudeerscriptie On reading in the digital age.

A magazine is an iPad that does noet work

De inleiding van de scriptie deed me besluiten het werk niet alleen te downloaden, maar ook terugvindbaar op te slaan op mijn eigen servertje:

Gaat het lampje nu uit wel of niet als je de koelkastdeur sluit?

In mei 2010 brachten we twee weken door in een vakantiehuisje in Calpe (Spanje) en daar vonden het antwoord op een oude vraag. Die vraag die iedereen als kind (en ook daarna) wel eens bezig heeft gehouden: gaat het lampje ook echt uit als ik de koelkastdeur dicht doe? Hieronder het antwoord op film vastgelegd.

En dat antwoord is genuanceerd: het hangt namelijk van de situatie af. Of je het knopje wel of niet omgezet hebt.



Maar: waarom zou je in vredesnaam een lampje willen laten branden in een gesloten koelkast? Is de boter bang in het donker? Wil de chablis nog even lezen? Feestende karbonades?

Antwoorden op vragen roepen toch vaak weer nieuwe vragen op.

De invasie van Den Haag

Even een kleine overpeinzing, zo vlak voor kerst.
Internationale politiek is een bijzonder iets. Het wordt gestuurd door grote lijnen en kleine acties. Door de grootmachten, zij die hen volgen en zij die zich verzetten. Nederland is een volger, die koste wat het kost de grote lijn van de vriendschapsband met de Verenigde Staten van Amerika in stand wil houden. Volg het sterkste jongetje.

Follow da leadah

De Verenigde Staten is een grootmacht, die het zich kan permitteren om de vriendschap op de proef te stellen met (voor hun) kleine acties. Een mooi voorbeeld is de American Service-Members' Protection Act (ASPA). Die ook wel de The Hague Invasion Act wordt genoemd.

De Secretarisvogel

De verhaaltjes zijn niet onbekend onder archivarissen: die met de Secretarisvogel van Toon Tellegen. Het zijn mooie fabels over de neerslag van het leven op papier, in eenvoudige schoonheid verwoord. De stijl is kenmerkend voor Tellegen en maakt dat het een van mijn favoriete korte-verhalen-schrijvers is. Prachtige, vaak absurde verhaaltjes die een glimlach om de mond brengen.

De Secretarisvogel leeft het liefst schriftelijk en vertrouwt alles toe aan het papier. Zijn contacten zijn schriftelijk, net als zijn kwalen. En hij viert zijn verjaardag schriftelijk:

De Leugenmachine

Verhalen over oplichters, fraudeurs en simulanten happen altijd lekker weg. En verhalen over een hoog aangeschreven beroepsgroep die zich keer op keer in de maling laat nemen door deze figuren zijn helemaal smullen. In zijn boek De Leugenmachine beschrijft Harald Merckelbach hoe politie, justitie, psychologen en psychiaters door simulanten om de tuin geleid kunnen worden.

De Leugenmachine is een verzameling gevalsbeschrijvingen, gegroepeerd rond een thema. In twaalf hoofdstukken komen allerlei simulanten voorbij die naïve, zelfingenomen dokters in de maling nemen. Maar ook pijnlijke gevallen waarin het justitieel apparaat door een gebrek aan kennis en het uitgangspunt toeval-bestaat-niet daadwerkelijk zieke mensen tot onhoudbare bekentenissen dwingt.

Mark Rutte en de Vijfde Karl Popperlezing van Liberales

Vorige week dinsdag werd de vijfde Karl Popperlezing van Liberales gehouden. Locatie was het Provinciehuis van Antwerpen en de spreker was 'onze' Minister-president Mark Rutte.

Popper Coffee Cup: "...the greatest scandal of philosophy is that, while all around us the world of nature perishes ... philosophers continue to talk, ...about ... whether this world exists." (Karl Popper, 1902 - 1994)

Omdat Karl Popper mij boeit en ik Rutte wel eens in een Vlaamse setting wilde horen en zien, ben ik naar Antwerpen gereisd. Daar had ik afgesproken met een oude vriend uit Leiden om eerst wat te gaan eten bij afspanning De Hand en daarna samen naar de lezing te gaan.

De lezing zelf vond ik inhoudelijk niet zo sterk. Maar misschien moet je niet al te veel verwachten van een lezing van 30 minuten (zie hier de ingekorte schriftelijke versie). Eigenlijk was het beantwoorden van de vragen (ook een half uur) het boeiendste deel. Het was een interessante bijeenkomst, met veel Vlaamse liberale kopstukken in de zaal, een enkel Nederlands kopstuk, de burgemeester van Antwerpen die met bloemetjes omklede stekelige woorden sprak aan het adres van de Nederlandse regering en een jonge Vlaamse buurman die idolaat was van Mark Rutte.

Ik heb geprobeerd zo veel mogelijk van de bijeenkomst op film vast te leggen. Dat is redelijk gelukt en alhoewel het beeld wat schokkerig en niet altijd scherp is, is het geluid goed en dat is in dit geval wel het belangrijkste. De verschillende filmpjes staan op YouTube en ze zijn hieronder in de juiste volgorde te bekijken.